Gister was het één jaar geleden dat we officieel het voorstel van onze Kya kregen. Wat een ontzettend groot wonder was het, dat we zó plotseling te horen kregen dat wij de ouders van een prachtig meisje mochten worden (en grote broer natuurlijk). Het is nog steeds niet te begrijpen hoe dat allemaal mogelijk was, maar we zijn er dankbaar voor!
Als we kijken naar anderen die op dit moment met een procedure bezig zijn, dan is het heftig om te zien dat de wachttijden op dit moment zo enorm op lopen. Het is zo mooi als er een broertje of zusje mag komen voor een oudste kind, maar helaas gaat dat steeds langer duren. Onbegrijpelijk maar waar! Iedereen die wacht wensen we dan ook heel veel sterkte toe!
Eén jaar geleden was het hier een hectische toestand. Hectisch is het hier af en toe nog wel, maar dan op een heel andere manier: twee bengels die de hele boel op stelten kunnen zetten!!
Wij genieten van ons tweetal, en zij genieten van elkaar!
Kya gaat inmiddels ook naar de peuterspeelzaal; ze zit bij Thabo in de groep. Het was voor haar al bekend terrein, dus ze heeft er totaal geen moeite mee om nu ook een paar uurtjes van huis weg te zijn. Ze vindt het geweldig! Wat wil je nog meer...
Voor moederdag zijn Thabo en Kya bij de fotograaf op de foto gezet. Er hangt nu een prachtige foto aan de muur. De andere foto hebben we even ingescand, zodat iedereen er van kan meegenieten.
Lieve groeten,Thabo, Kya, heit en mem.
