Genieten...

Voor ons was het vandaag opnieuw een rustig dagje. In tegenstelling tot de drie gezinnen die hier vandaag hun kinderen kregen! Prachtig om de trotse ouders met hun kleintjes te zien! Ook de jongste dochter van de familie Lotterman is het bewonderen meer dan waard...

We genieten mee met de blijdschap van deze gezinnen.
En natuurlijk genieten we van onze eigen prachtige kinderen. Wat is het toch gek om te bedenken dat het morgen nog maar een week geleden is dat Kya voor altijd bij ons is gekomen... Ze is al zó vertrouwd!

Kya heeft ons ook vandaag weer laten zien dat ze een heerlijk boefje is. Overal kom je haar kleine handjes tegen. Heit hoeft maar even niet op te letten of ze zit alweer aan de computer. De tv is ook enorm aantrekkelijk: die knopjes zijn zó interessant...!

Thabo heeft zo af en toe een moeilijke bui, maar het is en blijft een lieverd; hij heeft het gewoon moeilijk met alles wat er gebeurt en vindt zóveel dingen 'eng'!
Vanavond wilde hij graag zelf Kya in haar bedje leggen: 'Kya pakken?' Tja, dat is niet zo makkelijk met een zusje dat zwaarder is dan jij... Laat dat dus toch maar aan heit over...

Het guesthouse is er eigenlijk helemaal op ingesteld dat je een kléín baby'tje krijgt. Zo hadden wij dan ook geen kinderstoel in ons appartement. Eten gaf dus steeds weer wat problemen. Toch maar gevraagd of we een kinderstoel uit de ontbijtzaal mogen hebben, en ja hoor: vanochtend werd de stoel afgeleverd. Onder de voorwaarde dat we 'm 's ochtends ook steeds weer mee nemen naar de ontbijtzaal. Nou, of we dat gaan doen: dat wordt wel een enorm gesleep!! We hebben maar even een makkelijk rekensommetje gemaakt: nu gebruiken we 's ochtends voor zowel Thabo als Kya ieder één. Maar Thabo kan ook best wel op een gewone stoel (dat doet hij nu ook in ons appartement), dus dan hebben we er nog maar één nodig. Laten we die andere toch gewoon in ons appartement staan? Bovendien: niemand anders gebruikt zo'n stoel, dus waarom al dat gesleep??!

Ach ja, dat zijn zo de 'probleempjes' op een rustige dag...

Via de mail hebben we nog contact gelegd met onze maatschappelijk werkster hier. Ze heeft nog wat vragen voor ons beantwoord. Blijkt ineens dat ze vanaf komende woensdag tot en met zondag met haar gezin er even tussenuit gaat. Dat is haar natuurlijk van harte gegund, maar dat had ze ook wel iets eerder kunnen zeggen, toch?

Morgenochtend gaan we naar het winkeltje van South Africa Cares for Life. Dat zit op hetzelfde terrein als het kantoor van de adoptieorganisatie. Wie onze weblog al langer volgt, weet dat ik (Jolanda) in april/mei spullen heb verkocht voor Masakhane. Wel, die spullen komen dus uit dit winkeltje. Als het goed is, ligt er een enorme stapel theezakjes voor ons klaar om te verslepen naar Nederland om daar verkocht te worden. Natuurlijk gaan we ook voor onszelf nog op zoek naar wat aardigheidjes.
Ook zullen we hier morgen alle kralen en kettingen afgeven die we in Marum hebben verzameld. De nachthemden / positiekleding heeft onze maatschappelijk werkster vorige week al mee- genomen.

Waar blijven de foto's nou? denken jullie nu misschien. Oké, nog twee van het eten van vandaag: Kya prins(es)heerlijk in de kinderstoel bij de tafel, genietend van haar warme prut...

... en Thabo die nu heel stoer op een eigen stoel zit en zèlf eet!

Baie drukkies en tot morgen!
Ernst-Paul, Jolanda, Thabo en Kya.

Zondag in Pretoria

Een rustige zondag in Pretoria. Niet veel bijzonders gedaan.
Wel lekker samen gewandeld en een ijsje gegeten!

Thabo en Kya vonden het heerlijk, al vond Kya het toch ook wel erg koud:

Het fruithapje ging er gelukkig ook supersnel in, onder toeziend oog van Thabo:

Vandaag heeft Kya zich van de vrolijke kant laten zien. Het grootste deel van de dag lag er een grote glimlach op haar gezicht. Heerlijk om haar steeds beter te leren kennen! We zijn benieuwd wie deze kleine meid nu eigenlijk is...

Thabo en Kya hebben samen heerlijk gespeeld. Vanmiddag was het prachtig weer en dus konden ze zich buiten uitleven. Ja, die twee zullen nog wel eens gaan samenspannen tegen hun heit en mem...

Kya is wel hardleers: bij onze buitendeur zit een behoorlijke afstap. Daar hebben we haar steeds vandaan gehouden, maar met dat mooie weer werd dat wat moeilijker. Ondanks vele waarschuwingen viel ze op een gegeven moment tòch naar buiten. Goed teken: na eerst verbaasd op de grond te hebben gelegen, begon ze dan toch te huilen.
Mem vond het wel verstandig om dan maar wat kussens bij het afstapje te leggen, er vanuit gaand dat ze toch niet twee keer dezelfde gang zou maken. Maar nee hoor, dochterlief verkeerd ingeschat: hup, daar lag Kya opnieuw buiten de deur! En weer waren er tranen...

Later vanmiddag tuimelde ze ook nog eens van het afstapje bij de receptie af: zomaar twee treden naar beneden. Heit maakte nog een enorme duik, maar het mocht niet baten. Nu was het ècht krijsen geblazen!! Gelukkig heeft ze aan geen van haar valpartijen iets overgehouden.

Verder hebben we vandaag niet zoveel te melden. Het gaat goed met Thabo en Kya en dus ook met ons!

Baie drukkies,
Ernst-Paul, Jolanda, Thabo en Kya.

Voor de leeuwen...

Tja, als het internet hier niet bereikbaar is, dan is het lastig de weblog bij te houden! En dus gister geen bericht van ons...
Vandaag zullen we het dan maar dubbel en dwars weer goed maken.

Gistermorgen zijn we naar de regeringsgebouwen gelopen:

Hier waren we de vorige keer nog niet geweest, dus het was allemaal nieuw voor ons. Gaandeweg de ochtend werd het steeds warmer; en dat betekende dat de klim naar ons einddoel soms best wel even pittig werd. Zeker met twee buggies en een jochie dat graag zelf wil lopen, maar ondertussen zoveel meer leuke dingen meent te moeten bestuderen...
Bovenaan gekomen hebben we niet zoveel aandacht geschonken aan de regeringsgebouwen, wel kon het uitzicht over Pretoria ons bekoren...

Er is altijd ook een (kleine) Afrikaanse markt en daar hebben we wat aardigheidjes gekocht. Onder andere een stoere armband voor Thabo. Kijk maar eens of jullie 'm op de foto's kunnen ontdekken!

Op de terugweg hebben we pannenkoeken gegeten bij Harry's Pancake en inkopen gedaan bij de supermarkt. Daarna heeft Thabo nog even gespeeld in het speeltuintje van de Rose Garden. Ook Lesego, zijn nieuwe buurmeisje, was daar aan het spelen, dus dat was erg gezellig!

Vandaag hebben we een leuk uitstapje gemaakt naar het Leeuwenpark. Met acht volwassenen en vijf kinderen was ons busje goed gevuld. Thabo vermaakte zich in het busje prima met Lesego:

Onderweg werden we - in het voorbijgaan - wel weer even met de neus op de feiten gedrukt: de dagelijkse realiteit is hier voor veel mensen niet zo rooskleurig...

In het Leeuwenpark maakten we eerst een rondrit, veilig in het eigen busje. De 'belangrijkste' bewoners van het park zijn natuurlijk de leeuwen, maar daarnaast kwamen we ook nog allerlei andere dieren tegen: zebra's, hyena's, struisvogels, jachtlui-
paarden, giraffen, enz.

De leeuwen maakten indruk, deze stoere vent bijvoorbeeld:

En ach wat schattig: een welpje van een witte leeuwin:

Na een heerlijke lunch kwam het hoogtepunt van onze dag: het aaien van een aantal welpjes! Dit deel van ons bezoek hebben we op film staan, dus daar kunnen we nu niets van laten zien. Thabo durfde de welpjes niet te aaien. Uiteindelijk vond hij de moed om éven over het koppie van een welpje te aaien, maar dat was het dan ook. Toen onze grote held afscheid moest nemen van de welpjes, toen wilde hij ze ineens wèl aaien, maar ja, toen was het alweer te laat: de volgende groep mocht aantreden!

Gelukkig greep hij zijn kans nog bij de giraffen. Nadat hij gezien had dat de giraf heit en Kya heel had gelaten,

durfde hij ook:

De giraffen mochten gevoerd worden met speciale brokken. Telkens weer wilde Thabo heel graag wat van die brokken aan de giraf voeren, maar steeds opnieuw zei hij op het laatste moment dat mem het maar moest doen. Gelukkig durfde die wel!
Prachtige dieren, en het is een leuke ervaring om te voelen hoe hun enorme tong zich om je hand rolt om vervolgens heel voorzichtig de brokken van je handpalm weg te nemen. Heel bijzonder!

Na een fijne dag waren we rond vier uur weer terug in ons guesthouse. Thabo en Kya waren voor het eten supervervelend en dus hebben we ze maar in bad gedaan om even tot zichzelf te komen. Dat werkte redelijk... Na het eten zijn ze linea recta hun bed in gegaan en daar liggen ze nu heerlijk te slapen.

Kya laat steeds meer van zichzelf zien. Vandaag is ze een paar keer goed boos geworden, omdat ze haar zin niet kreeg. Ze heeft een supersterke eigen wil en weet precies wat ze wil: dat wat niet mag! Voor het eerst heeft ze vandaag ook echt gegiecheld en dat is grappig om te horen.
Haar gedrag is niet te vergelijken met dat van Thabo. Thabo is toch altijd rustig en bedeesd geweest. Voor hem hoefden we de vensterbank niet leeg te halen: na een paar keer streng toespreken deed hij het gewoon niet meer.
Maar met ons dametje zal het wel een ander verhaal worden! Ze blijft ons uitproberen en als we haar bestraffend toespreken dan spreken haar ogen boekdelen!! Af en toe lijken ze zelfs vuur te spuwen...

Thabo moet ook echt leren om zich tegen haar te verweren. Zelf doet hij natuurlijk ook dingen in haar richting die niet mogen; maar omgekeerd gebeurt dat ook meer dan eens. Ze kan keihard knijpen (ja, een echt meisje!) en duwt haar broer zomaar van zich af.
Samen kunnen ze gelukkig ook heerlijk spelen, vooral met de ballonnen. En een kusje tussendoor moet ook kunnen!

Jullie begrijpen het al: onze dagen zijn gevuld met onze draai vinden als gezin. We doen eigenlijk niets, maar voelen ons elke avond weer goed moe! 's Morgens is het ook steeds weer vroeg dag en dus liggen we er 's avonds niet al te laat in.

Al een paar keer hebben we deze keer Lesego genoemd. Zij en haar ouders zijn inmiddels gearriveerd. Aanstaande maandag krijgen zij hun dochter en zusje Oratile. Spannend!
Verder zijn er ook nog een Zweeds echtpaar aangekomen (zij krijgen een dochter) en een Deens gezin die een zoon en broertje krijgen. Dat wordt maandag dus voor velen een heel bijzondere dag!

We hebben al begrepen dat in Nederland op dit moment alles draait om het Nederlands elftal. Vanavond weer een belangrijke wedstrijd. Ongetwijfeld horen we vanzelf wie er gewonnen heeft en of de oranjegekte dus nog even voortduurt of niet...! Wij blijven gewoon nog maar even 'Zuid-Afrika'-gek...

Baie drukkies,
Ernst-Paul, Jolanda, Thabo en Kya.

Het is nu officieel: Kya Paans!!!

Nu is het dan toch echt een feit: Kya heet voortaan ook Paans!
Dat vraagt natuurlijk om een 'statieportret':

De gang naar de rechtbank was vanmorgen heel redelijk, al ging het niet zo voorspoedig als dat ons was voorspeld. In Pretoria zijn er twee rechters voor kinderzaken: de ene is wat ouder en werkt op een - prettige - zakelijke manier, de andere is wat jonger en die knoopt hele gesprekken aan. Raden welke wij hadden...
Juist; het was natuurlijk helemaal niet erg dat ze met ons een gesprek aanknoopte (zondag vertrekt ze voor vakantie naar Europa en dus ook naar Nederland; nee, wij wonen niet in de buurt van Amsterdam...; verder vond ze het interessant dat EP van beroep uitvaartverzorger is: onlangs is haar schoonmoeder overleden en dat werd wel erg zakelijk geregeld; ook interessant: wie zorgt er nu voor onze kat en honden? ....), maar dat ze ook zo'n uitgebreid gesprek begon met de mensen vóór ons, dat vonden wij wat minder ;-). Wachten dus, en het was me toch koud in de gangen van het gerechtshof!!
Maar goed, ze ging leuk met ons en de kinderen om. Kya kreeg een beer en Thabo mocht er zelf eentje uitzoeken: gebreid door haar moeder en genaaid door een oude vrouw van 91.

Erg leuk was dat niet alleen heit en mem officieel moesten tekenen voor Kya, maar Thabo ook:

Tegen 10 uur waren we terug in ons guesthouse en daar hebben we de rest van de dag heerlijk rustig aan gedaan...

Heit en Thabo waren zó moe dat ze gezellig samen in slaap vielen...

's Middags was het hier heerlijk weer en dus hebben we met z'n allen nog even lekker buiten gezeten. Thabo was heerlijk aan het spelen...

en Kya trok de wijde wereld in...

O ja, die schoenen die ze op de foto aan heeft, daar zit een leuk verhaal aan vast. Gister wilden we graag schoenen voor Kya kopen, maar dat is dus mislukt. Toen we vanmiddag naar buiten zouden gaan bedacht heit dat Kya dan maar de pantoffeltjes van Thabo aan moest, anders zou ze buiten niet kunnen stappen. Thabo zag dat heit de pantoffeltjes pakte en kwam spontaan met een nog beter plan: Kya kon zijn oude schoenen wel aan! Ze pasten helemaal goed, al staat het nergens naar...

Aan het eind van de middag zijn broer en zus voor het eerst samen in bad geweest. Het was even wennen, maar ze vonden het prachtig!

Kya begint gelukkig wat los te komen. Stienie had ons verteld dat ze nogal temperament kan hebben als ze boos is. Tot nu toe hadden we daar nog niet zoveel van gemerkt, maar vandaag liet ze er al een beetje van zien. Een goed teken natuurlijk, dat ze het aandurft om ook boos op ons te worden. We zijn benieuwd hoe groot haar boosheid kan zijn!

Ze keuvelt er heel gezellig op los. Af en toe denken we wat woordjes te herkennen. Vooral heit werd erg blij toen hij ergens tussen het babygebrabbel 'heit' hoorde!

Haar voedingsschema hebben we direct gewijzigd en dat werkt tot nu toe prima. Stienie had ons verteld dat Kya geen warm eten lust; nou, ze eet er nu heerlijk van! Een potje gemengde groenten of spaghetti gaat er prima in! Blijkbaar heeft ze nu genoeg honger om er met plezier 'haar tanden in te zetten'. Verder willen we haar straks eenmaal thuis zo snel mogelijk van de fles af krijgen. Het is toch te gek voor woorden dat een meisje van 15 maanden nog meerdere flessen krijgt per dag en per nacht? Destijds met Thabo was het een ander verhaal: ons kleine manneke kon nog best wat extra's gebruiken om aan te sterken. Maar dat is nu totaal niet nodig...
Daarom geven we haar af en toe een hapje van ons brood of een hapje van een koekje zodat ze alvast een beetje kan gaan wennen aan ècht kauwen.
Het aantal flessen hebben we ook drastisch ingekort en de dikte van de melk is behoorlijk geslonken.

Het slapen gaat helemaal prima. Zelfs Thabo doet het heel behoorlijk!

Thabo doet trouwens erg zijn best om te groeien in de rol van grote broer. Kya kan nog wel eens hardhandig zijn en daar heeft hij toch wel moeite mee. Van heit en mem mag hij Kya geen duw geven, maar wat als Kya hem wel een enorme duw geeft? Daar moet hij nog echt zijn weg in zien te vinden.

Vanavond hebben we afscheid genomen van de familie De Boer. Na drie weken hier te zijn geweest, waren ze er aan toe om naar huis te gaan. We hopen dat ze veilig en wel thuis zullen komen!

Morgen hebben we niets bijzonders in onze agenda staan. We zien wel wat we gaan doen... In ieder geval nader kennismaken met onze nieuwe buren: de familie Lotterman, die vanavond laat zullen arriveren.

Baie drukkies,
Ernst-Paul, Jolanda, Thabo en Kya.

Tijd om te wennen

Bedankt voor de lieve reacties die we steeds weer van jullie krijgen op onze weblog. Fijn dat iedereen opnieuw zo met ons meeleeft en meegeniet van deze bijzondere reis!

De nacht is goed gegaan. Kya werd wel even wakker voor een fles, maar sliep verder netjes door. Thabo deed het voor zijn doen ook prima, al vond hij het vanmorgen vroeg wel fijn om even helemaal alleen bij heit en mem in bed te kunnen liggen. Even knuffelen, even aandacht voor hem alleen.

De komst van Kya heeft nogal wat impact op hem. Hij vindt haar wel erg leuk, maar kan af en toe ook niet zo lief tegen haar doen: haar duwen of iets van haar afpakken. Ook snapt hij niet goed dat Kya nog veel jonger is dan hij en dus een heleboel dingen nog niet kan die hij al wèl kan. En ja, Kya kan wat lomp doen en daar schrikt Thabo nog wel eens van.
Hij heeft er ook moeite mee als zij begint te huilen: Hij weet niet goed wat hij daar nu precies mee moet. Meestal doet hij dan ook maar gezellig ;-) mee!

Met Kya gaat het gelukkig goed. Vandaag kwam er af en toe een glimlach. We merken dat ze zich redelijk op haar gemak begint te voelen. Af en toe huilt ze zachtjes, een enkele keer komt er een korte èchte huilbui.
Heit is nu ook helemaal 'in de picture', en zo kan Thabo van ons allebei toch ook de aandacht weer krijgen.

Vanmorgen om 9 uur kwam Elke van Abba hier om ons voor te bereiden op de rechtbankzitting van morgen. De voorbereiding was dat er eigenlijk geen voorbereiding nodig was. Deze keer kunnen we naar de rechtbank van Pretoria, en dat scheelt enorm in tijd en formaliteiten ten opzichte van onze vorige keer: Toen moesten we naar Johannesburg en de reis daar naartoe nam al enorm veel tijd in beslag in verband met het ontwijken van de files.
Morgen zal het allemaal wat sneller gaan dan toe. Elke voorspelde dat we rond 9.30 uur hier al weer kunnen zijn. We vertrekken om 8 uur, dus we moeten vroeg op om beide kids op tijd klaar te hebben!

Na dit voorbereidingsgesprek zijn we naar winkelcentrum Hatfield gegaan. Kya moest toch echt nog wat extra kleren erbij hebben: sommige broeken die we hadden meegenomen passen eenvoudigweg niet om haar beentjes heen: vrij lastig natuurlijk. En mem houdt er nu eenmaal niet van om Kya alleen maar joggingbroeken aan te trekken en dus moest er nog wel wat bij komen. Met schoentjes konden we niet slagen: ook haar voetjes zijn breed en dik en passen dus niet in elke schoen. Volgende keer beter...

Morgenochtend gaan we dus naar de rechtbank; dan zal Kya echt officieel onze dochter zijn. Prachtig toch?

Familie De Boer zal morgenavond weer vertrekken naar Nederland. Voor Thabo erg jammer dat hij zijn vriendinnetje Rebekah zal moeten missen! Het was gezellig om hier zo met elkaar te zijn. We zullen hen gaan missen.
Ook een Zweeds gezin zal morgen weer vertrekken.
Op dit moment is er ook nog een Fins stel, dat tegelijk met ons een zoon hebben gekregen.
We zijn benieuwd wat voor stellen er - naast de familie Lotterman - bij zullen komen uit de andere landen. We zien het vanzelf...

Thabo ligt inmiddels heerlijk te slapen. Moe van alle indrukken, moe van het spelen. Kya is ook al in slaap gevallen, hoewel ze eigenlijk nog iets zou moeten eten. Maar even zien wanneer ze wakker wordt, dan krijgt ze dan nog even een fles.

Hoe is het in Nederland? We hopen dat het met jullie allemaal goed gaat. Als jullie iets te melden hebben dan kunnen jullie ons ook gewoon via de e-mail bereiken; houd ons vooral op de hoogte!

Voor straks: welterusten!
Voor nu: baie drukkies!

Ernst-Paul, Jolanda, Thabo en Kya.

Oké, nog eentje dan: Een favoriete bezigheid van Thabo is klimmen. Hij mag hier in ons appartement graag op de bank klimmen om naar buiten - naar het zwembad - te kijken...

Hebbes-dag!!

En nu: voor altijd met z'n vieren!!!!!!!
Wat een geweldige ervaring om dan toch zomaar ineens oog in oog te staan met je dochter en zusje! Een prachtige ontmoeting, een bijzondere dag...

Vanmorgen tegen tien uur pakten we de laatste spulletjes bij elkaar en maakten ons klaar om te vertrekken. Thabo was nog heerlijk aan het spelen met Rebekah en vond het eigenlijk helemaal niet leuk dat hij daarmee moest stoppen. Maar goed, het ophalen van Kya was gelukkig ook wel interessant, dus liet hij zich toch maar uit zijn spel vandaan halen.

Eenmaal in het kantoor van Abba Adoptions (nog geen vijf minuten lopen hier vandaan) konden we direct doorlopen naar de speciale kamer die ze voor dit soort gelegenheden hebben. Dezelfde kamer als de vorige keer; iets veranderd van inrichting, maar verder zeer herkenbaar.
Bij het binnenstappen van die kamer komt er van alles boven; vooral het gevoel: nu gaat het dus ècht gebeuren!

Thabo mocht mee om Kya als eerste te zien. Breedlachend kwam hij terug en liep direct weer naar Kya terug. Hij vond het prachtig!

'Pleegmoeder' Stienie kwam met Kya binnen en gaf haar in de armen van haar heit:

Onmiddellijk vertrok zij weer. Ook de maatschappelijk werkster Eva en nog een andere mevrouw - die de filmcamera moest bedienen - vertrokken zodra Eva zag dat Kya best wel rustig reageerde. (De filmcamera bleef gelukkig wel...)
Tja, toen waren we ineens met z'n vieren... Heel bijzonder! Thabo ging al snel spelen met het aanwezige speelgoed en Kya vond dat wel interessant. Bij heit op de arm had ze het al snel bekeken, en dus maar gauw spelen!
Ze kreeg haar kadootje: een roze giraf: speciaal door Thabo voor haar uitgekozen. Ze vond het wel aardig, maar verder niet. Ook de meegebrachte spekjes konden haar niet bekoren. Drinken, daar was ze gelukkig wel voor in!

Na een aantal minuten kwamen de drie dames weer terug. Voor Kya heel heftig: zodra ze Stienie zag, wilde ze alleen nog maar bij haar zitten. Dat was wat ons betreft oké, en dat ging ook prima.
Stienie vertelde ons zoveel mogelijk over Kya, maar dat was best lastig om te volgen: Kya was druk aan het wriemelen, en wij wilden natuurlijk niets van haar missen. Maar ook onze Thabo liep rond en vroeg zijn welverdiende aandacht. We hebben dus niet zoveel meegekregen van haar woorden, maar over twee weken brengen we een bezoek aan haar huis en dan hebben we hopelijk de tijd om langer met elkaar te praten.

Omdat het voor Kya nogal heftig was, hebben we er op een gegeven moment maar gewoon een eind aan gemaakt. Eva gaf aan dat we onze spullen maar moesten pakken en gewoon moesten vertrekken. Dat hebben we dan ook maar gedaan. Zodra Kya de deur uit was, werd ze alweer wat rustiger.
Voor Stienie was het afscheid heftig, EP zag tranen in haar ogen toen mem en Kya de deur uitgingen...

Wat zijn nu onze eerste indrukken van onze dochter?
Het is een prachtig famke, dat met een serieuze blik de wereld inkijkt. Ze heeft zich vandaag kranig gedragen, maar laat ook weten dat ze een eigen willetje heeft. Ja, wat dat betreft past ze precies in ons gezin ... ;-)

Wat voor haar wel jammer is, is dat ze door een overdreven voedingspatroon inmiddels veranderd is in een Michelin-vrouwtje. Babyvet kun je het helaas niet meer noemen.
Voor ons wel even wennen: onze Thabo was maar zo'n ukje toen hij bij ons kwam. En nog steeds is hij geen zwaar gewicht. Qua lengte ligt hij nu gelukkig wel voor op Kya, maar qua gewicht wint zij het met vlag en wimpel! Dit betekent voor heit en mem dus even extra spierballen kweken!!

Vanmiddag hebben we haar komst samen met de familie De Boer gevierd: en bij een feestje hoort natuurlijk taart! Thabo begon er vanmorgen vóór het ontbijt al over dat hij vandaag taart zou krijgen omdat Kya zou komen!

Thabo heeft het vandaag ook prima gedaan. Het was voor hem niet eenvoudig om ineens een grote broer te worden. Hij vond het wel erg leuk en interessant, maar ondertussen wist hij zich geen raad met zijn gevoelens: jaloezie dus. Af en toe deed hij even vervelend tegen Kya, maar dat ging steeds ook snel weer voorbij.

Moeilijk was het ook, dat Kya alleen maar bij mem wilde zitten en zich niet liet troosten door heit. Oké, er was gelukkig wel even een knuffelmoment voor heit en dochter:

Voor Thabo betekende de voorkeur van Kya dat hij niet zoveel aandacht van mem kon krijgen. En daar had ons manneke grote moeite mee... en mem ook best wel!

Toch kon hij vanavond met een lach naar bed gaan: 'Thabo, vind je Kya lief?' 'Ja!!' Wat een heerlijke smurf toch, die zoon van ons!

Inmiddels liggen ze allebei heerlijk te slapen. Wat een geweldig wonder, dat deze twee lieverds ònze kinderen mogen zijn...

Baie drukkies,
Ernst-Paul, Jolanda, Thabo en Kya.

Nog één dag met z'n drietjes...

Het is toch maar een gek idee: vandaag was het de laatste dag met z'n drietjes. Met dankbaarheid en plezier kijken we terug op de afgelopen anderhalf jaar waarin we van Thabo mochten genieten. Met vreugde kijken we vooruit naar wat de dag van morgen aan verandering zal brengen: twee prachtige kinderen om voor altijd van te houden en voor te zorgen! Geweldig dat God ons deze twee pareltjes toevertrouwt!

Toen we vanmorgen bij Martie in de bus stapten om naar Menlyn - het winkelcentrum - te gaan, zei Thabo heel vrolijk: 'Kya halen!' Nou, nee dus, nog even één nachtje wachten...

We hebben ons prima vermaakt in Menlyn. Genoeg leuke winkeltjes, en ja, Esther en Jeroen, we hebben de evangelische boekwinkel gevonden (om alvast op te schrijven: bij uitgang 6: 'Cum books')! En nee, we zijn er niet zónder boeken weer uitgekomen... Tja, ieder heeft zo z'n 'afwijking'...

Thabo heeft het heel goed gedaan: af en toe even zelf een eindje lopen, verder lekker zitten en/of slapen in de buggy. Natuurlijk is hij ook nog verwend: een leuk kadootje, en lekker patat met worst eten!

Eenmaal thuisgekomen hebben we de zaken wat op orde gemaakt. Na het eten hebben we de kamer versierd: het mag duidelijk zijn dat er hier morgen feest gevierd gaat worden!! Thabo mocht helpen en vond het geweldig!
Na een lekkere badderpartij met heit is hij binnen vijf minuten naar dromenland vertrokken. Ja, manneke, slaap maar lekker en droom maar fijn: morgen is de grote dag.

We hopen ook dat onze Kya deze laatste nacht in het tehuis goed door zal brengen. De grote dag van morgen zal voor haar heftig genoeg zijn! Ineens uit de veilige omgeving weggehaald... in de armen gegeven van vreemde mensen... Wat zal dat voor impact op haar hebben! Dat God haar pijn mag verzachten en haar wil omgeven met Zijn beschermende liefde...

Baie drukkies,
Ernst-Paul, Thabo en Jolanda.

Verrassing: nog één foto als toegift: Thabo in het speeltuintje van ons guesthouse: Toet toet!!