Een dag om nooit te vergeten...

Deze indrukwekkende dag begon vanmorgen om 8.30 uur in het kantoor van South Africa Cares for Life (SACFL). Daar werden we welkom geheten door Chrisna, onze begeleidster voor vandaag. Eerst kregen we een filmpje te zien over de diverse projecten van SACFL.
We waren niet de enige aanwezigen: er waren ook een aantal vrijwilligers aanwezig van Neo Birth: een project van SACFL waar zwangere vrouwen worden begeleid bij hun zwangerschap en het maken van de keuze of ze hun kind wel of niet zelf gaan opvoeden.
Het is gebruikelijk dat vrijwilligers ook bij andere projecten gaan kijken, zodat ze een beetje een idee krijgen van wat SACFL allemaal daadwerkelijk doet.

Ons reisdoel was Mabopane, een township ten noordwesten van Pretoria. Sinds enkele jaren is SACFL hier actief met het 'cluster care' programma. Dit programma is gericht op de zwakkere kinderen in dit gebied; maar niet alleen op hen: Op hun hele gezin.
Feit is dat onvoorstelbaar veel gezinnen te kampen hebben met de gevolgen van HIV/Aids.
Het gezin dat wij hebben bezocht bijv. heeft beide ouders verloren aan deze afschuwelijke ziekte. De zeven kinderen moeten zich - onder leiding van de oudste zus - maar zien te redden.
Dit gezin is opgenomen in het cluster care programma. Een soort van 'maatschappelijk werkster' bezoekt hen wekelijks en probeert hen over allerlei zaken te informeren; bijv. over hygiëne, omgaan met geld, verzorging, enz. Natuurlijk biedt zij ook een luisterend oor.
Eén zo'n maatschappelijk werkster heeft contact met ca. 15 gezinnen.
De gezinnen worden ook ondersteund met een maandelijks voedselpakket.
Op deze manier hoopt men de omstandigheden van de gezinnen te verbeteren zodat er weer wat hoop is voor de toekomst.

In Mabopane hebben we twee bezoeken gebracht.
Allereerst aan een gemeenschapscentrum, Lesedi La Batho, en vervolgens aan het zojuist genoemde gezin.

In Lesedi La Batho (dat betekent 'licht voor de mensen') zijn allerlei activiteiten ondergebracht. Zo was er bijv. een kleine fabriek, die helaas niet meer werkzaam is. Daarnaast is er een centrum waar jonge kinderen kunnen komen om allerlei dingen te leren. Hier ontmoetten we een groepje kinderen, dat ook nog prachtig voor ons heeft gezongen. Erg ontroerend!

Ook worden hier baby's en peuters opgevangen die zijn afgestaan. Dit deel van het centrum heet Libra Baby Nursery. Op dit moment wonen daar vijf kinderen. Sommige van deze kinderen worden ook geadopteerd.

Verder wordt er in Lesedi La Batho ook allerlei informatie gegeven; bijv. over HIV/Aids.

Ook kunnen vrouwen bepaalde vaardigheden leren, zoals bijv. naaien.

Dit centrum is in eerste instantie bedoeld voor de families die betrokken zijn bij het cluster care programma, maar daarnaast ook voor de gemeenschap als geheel.

Bij het instappen van de bus wilden deze jongens nog wel even voor ons poseren...

Het bezoek aan het eerdergenoemde gezin was indrukwekkend. Wat hebben deze jonge mensen het moeilijk! Wij kunnen het ons niet indenken wat het betekent om zó jong al geen toekomst meer te hebben. Zonder ouders immers geen inkomsten. Zonder geld geen opleiding. Hoe moet je je dan zien te redden, nu en in de toekomst?

De oudste zus doet ontzettend haar best: het huisje is bouwvallig en klein, maar ze houdt het goed schoon. Bij het binnengaan van het huisje zagen we een baby op het bed liggen: het kind van de oudste zus...
We vonden het allemaal echt ontzettend bijzonder dat dit kindje dezelfde naam heeft als de jongste dochter van de familie Lotterman; en ze zijn ook nog bijna even oud. Het contrast tussen hun omstandigheden is schrijnend...

De foto's in en rond het huis spreken voor zich...

Wat zouden we graag meer willen doen (dan alleen maar wat gekochte spullen overhandigen) voor dit gezin en voor de vele andere die zo hard hulp nodig hebben. Chrisna vertelde in de bus een verhaal over moeder Theresa, dat wij al eens eerder hadden gehoord, maar dat zeker het vermelden waard is:
Er werd eens aan moeder Theresa gevraagd hoe ze al dat goede werk in de sloppenwijken toch kon doen: waar moet je beginnen? Haar antwoord was dat je gewoon je spulletjes pakt en bij één persoon begint met het schoonmaken van de wonden...

Inderdaad, begin maar bij één medemens. Niet het oog gericht houden op die miljoenen die ook nog zo hard hulp nodig hebben. Als je naar iedereen tegelijk kijkt wordt je lamgeslagen en komt er niets uit je handen. Begin maar gewoon en het werk zal gezegend worden...

Wij wilden Mabopane graag bezoeken, omdat een soortgelijk project inmiddels wordt opgericht in Winterveld: het township waar Masakhane geld voor inzamelt. Het project in Winterveld staat echter nog in de kinderschoenen en daar worden op dit moment dus nog geen bezoekers ontvangen.
In Mabopane hebben we vandaag een idee gekregen van het goede werk dat ook in Winterveld gedaan gaat worden.

Eenmaal terug in Pretoria hebben we nog een bezoek gebracht aan het Abba House: hier worden ook baby's opgevangen en verzorgd. De meeste baby's worden geadopteerd.
Het was mooi om te zien hoe ook hier de kinderen met liefde worden verzorgd. De overtuiging van SACFL en de medewerkers is dan ook dat God een plan heeft met het leven van ieder kind!

Jullie kunnen je misschien een beetje voorstellen dat dit alles erg veel indruk op ons heeft gemaakt. Vanmiddag hebben we alles dan ook maar wat op ons in laten werken.

Thabo en Kya hebben zich wonderbaarlijk goed gedragen. Thabo vond het heerlijk om steeds met Lesego te spelen en Kya was van mening dat het wel prettig was om steeds wat rond te rijden en andere mensen en dingen te zien.

Morgen gaan we naar de dierentuin, weer heel iets anders!

Helaas hebben we nog steeds niet met Martie gesproken en dat vinden we toch erg jammer: er zijn een aantal bezoekjes die we volgende week echt nog heel graag willen brengen, maar of dat allemaal gaat lukken? Hopelijk weten we morgen weer.

Na deze pittige dag duiken we er vanavond maar eens vroeg in!
Welterusten! En mochten jullie nog een gebedspunt nodig hebben voor vandaag? Denk dan eens aan al die mensen die wij vandaag hebben mogen ontmoeten... Wij zullen hen nooit vergeten!

Baie drukkies,
Ernst-Paul, Jolanda, Thabo en Kya.