Goed aangekomen

Eindelijk dan toch!! Ons eerste berichtje vanuit Zuid-Afrika!
We hebben problemen om op internet te komen met onze computer, maar gelukkig mochten we vanavond de computer gebruiken van de familie De Boer, het andere Nederlandse stel hier.

Hoe het allemaal is gegaan?
Donderdag ging de reis voorspoedig. Met bijna een uur vertraging zijn we vertrokken uit Nederland. Tijdens het opstijgen sliep Thabo, dus daar heeft hij niets van gemerkt.
Hij heeft het echt ontzettend goed gedaan: ging rustig op zijn stoel spelen of viel bij ons op schoot in slaap. Geen vuiltje aan de lucht ...

Tot het laatste uur: Thabo had - zeer begrijpelijk - genoeg van alles en was erg moe. Toen het vliegtuig het laatste half uur begon te dalen was het trammelant. Huilen, huilen en nog eens huilen. We kregen van een mevrouw wat neusdruppels (om de oren open te krijgen), maar dat hielp niet echt. Thabo was erg overstuur, maar kwam na de landing weer wat tot rust.

Op het vliegveld stond Denzil ons op te wachten: een hernieuwde kennismaking. Tijdens onze tocht naar Pretoria - Guesthouse Chancellor's Court - hoorden we van hem direct al hoe de situatie in Zuid-Afrika is veranderd sinds ons vorige bezoek. Wat we van hem - en inmiddels ook van anderen - hebben gehoord, verontrust ons. Niet voor ons hier en nu, maar wel voor de Zuid-Afrikanen in de toekomst. Wordt Zuid-Afrika het nieuwe Zimbambwe ...?

De aankomst in ons guesthouse was dramatisch: Thabo raakte helemaal overstuur toen we in ons appartement kwamen. Het is gelukkig niet hetzelfde appartement als de vorige keer (voor de mede-reizigers van toen: we zitten in appartement nr. 6: van KW en Marloes), maar de sfeer kwam hem misschien toch bekend voor en natuurlijk was hij helemaal kapot van de reis. Toen heit ook nog even weg moest om wat dingen bij de receptie te regelen, was het helemaal gebeurd!
Jullie kunnen vast zelf wel bedenken hoe die eerste nacht is gegaan...

Vrijdagmorgen kregen we al vroeg de melding, dat Eva - zij begeleidt ons hier namens de adoptie-organisatie Abba - om 9.00 uur al bij ons zou zijn om de eerste dingen door te spreken.
Een erg aardige vrouw, enthousiast, met hart voor haar werk. Ook van haar hoorden we dingen over de situatie hier die ons niet optimistisch stemmen.

Het belangrijkste - voor ons op dit moment - is dat zij vertelde dat wij dinsdagmorgen om 10.00 uur onze Kya zullen gaan ontmoeten. Het moment waar we reikhalzend naar uitkijken!!! Ze heeft met ons doorgenomen hoe de ontmoeting zou kunnen gaan, de rol van Thabo daarbij, en meer van dat soort dingen. We zullen zien hoe het zal gaan!!

Na het bezoek van Eva, kwam Martie - via haar reisbureau worden de uitstapjes hier geregeld, Denzil werkt voor haar - langs. Snel even met haar doorgesproken wat we de komende tijd graag willen doen. Dit weekend doen we het in ieder geval rustig aan: eerst maar eens wat bijkomen.

Helaas lukt dat bijkomen niet zo: Thabo heeft erg veel last van een rare hoest, die ons en hem opnieuw weer heel wat nachtrust kost. Gelukkig gaat het overdag wel aardig, op vieze diarree-broeken en overgeef-slabben na. ;-)

Gister hebben we direct maar heel wat boodschappen gehaald: de weg is bekend voor ons, we merken dat dat toch heel wat spanning scheelt.
Vandaag was het een lummel-dagje. Even een wasje gedaan, vervolgens wat boodschappen gehaald, even geslapen, gegeten.
Vandaag hebben we ook de familie De Boer ontmoet. Thabo heeft direct vriendschap gesloten met hun dochter Rebekka. Erg leuk om te zien hoe kinderen zo makkelijk met elkaar om kunnen gaan. Daar kunnen wij volwassenen wel eens een voorbeeld aan nemen!

We hebben nog geen foto's om te laten zien, maar ach, onze gezichten kennen jullie nu wel ;-) ...
Het gaat jullie natuurlijk om foto's van onze Kya, maar ja, daar zullen jullie nog even op moeten wachten!! Nog drie nachten slapen ...

We zijn blij dat we gister te horen kregen dat er komende donderdag toch nog een Nederlands gezin bijkomt. Els, Derk en Lesego, als jullie dit lezen: van harte gefeliciteerd met jullie dochter! Jullie appartement hier staat al op jullie te wachten!

Goed, het is bedtijd voor Thabo; we hopen dat hij zich vannacht wat meer op zijn gemak voelt. Het is allemaal erg indrukwekkend voor hem en dat heeft absoluut zijn weerslag op ons manneke! Hij probeert stoer te zijn, maar ja, hij heeft maar een heel klein hartje...

We zijn blij en dankbaar dat we veilig in het geboorteland van onze kinderen zijn aangekomen en we bidden of God ook bij jullie allemaal zal zijn!

Baie drukkies, Ernst-Paul, Jolanda en Thabo.