Hebbes-dag!!

En nu: voor altijd met z'n vieren!!!!!!!
Wat een geweldige ervaring om dan toch zomaar ineens oog in oog te staan met je dochter en zusje! Een prachtige ontmoeting, een bijzondere dag...

Vanmorgen tegen tien uur pakten we de laatste spulletjes bij elkaar en maakten ons klaar om te vertrekken. Thabo was nog heerlijk aan het spelen met Rebekah en vond het eigenlijk helemaal niet leuk dat hij daarmee moest stoppen. Maar goed, het ophalen van Kya was gelukkig ook wel interessant, dus liet hij zich toch maar uit zijn spel vandaan halen.

Eenmaal in het kantoor van Abba Adoptions (nog geen vijf minuten lopen hier vandaan) konden we direct doorlopen naar de speciale kamer die ze voor dit soort gelegenheden hebben. Dezelfde kamer als de vorige keer; iets veranderd van inrichting, maar verder zeer herkenbaar.
Bij het binnenstappen van die kamer komt er van alles boven; vooral het gevoel: nu gaat het dus ècht gebeuren!

Thabo mocht mee om Kya als eerste te zien. Breedlachend kwam hij terug en liep direct weer naar Kya terug. Hij vond het prachtig!

'Pleegmoeder' Stienie kwam met Kya binnen en gaf haar in de armen van haar heit:

Onmiddellijk vertrok zij weer. Ook de maatschappelijk werkster Eva en nog een andere mevrouw - die de filmcamera moest bedienen - vertrokken zodra Eva zag dat Kya best wel rustig reageerde. (De filmcamera bleef gelukkig wel...)
Tja, toen waren we ineens met z'n vieren... Heel bijzonder! Thabo ging al snel spelen met het aanwezige speelgoed en Kya vond dat wel interessant. Bij heit op de arm had ze het al snel bekeken, en dus maar gauw spelen!
Ze kreeg haar kadootje: een roze giraf: speciaal door Thabo voor haar uitgekozen. Ze vond het wel aardig, maar verder niet. Ook de meegebrachte spekjes konden haar niet bekoren. Drinken, daar was ze gelukkig wel voor in!

Na een aantal minuten kwamen de drie dames weer terug. Voor Kya heel heftig: zodra ze Stienie zag, wilde ze alleen nog maar bij haar zitten. Dat was wat ons betreft oké, en dat ging ook prima.
Stienie vertelde ons zoveel mogelijk over Kya, maar dat was best lastig om te volgen: Kya was druk aan het wriemelen, en wij wilden natuurlijk niets van haar missen. Maar ook onze Thabo liep rond en vroeg zijn welverdiende aandacht. We hebben dus niet zoveel meegekregen van haar woorden, maar over twee weken brengen we een bezoek aan haar huis en dan hebben we hopelijk de tijd om langer met elkaar te praten.

Omdat het voor Kya nogal heftig was, hebben we er op een gegeven moment maar gewoon een eind aan gemaakt. Eva gaf aan dat we onze spullen maar moesten pakken en gewoon moesten vertrekken. Dat hebben we dan ook maar gedaan. Zodra Kya de deur uit was, werd ze alweer wat rustiger.
Voor Stienie was het afscheid heftig, EP zag tranen in haar ogen toen mem en Kya de deur uitgingen...

Wat zijn nu onze eerste indrukken van onze dochter?
Het is een prachtig famke, dat met een serieuze blik de wereld inkijkt. Ze heeft zich vandaag kranig gedragen, maar laat ook weten dat ze een eigen willetje heeft. Ja, wat dat betreft past ze precies in ons gezin ... ;-)

Wat voor haar wel jammer is, is dat ze door een overdreven voedingspatroon inmiddels veranderd is in een Michelin-vrouwtje. Babyvet kun je het helaas niet meer noemen.
Voor ons wel even wennen: onze Thabo was maar zo'n ukje toen hij bij ons kwam. En nog steeds is hij geen zwaar gewicht. Qua lengte ligt hij nu gelukkig wel voor op Kya, maar qua gewicht wint zij het met vlag en wimpel! Dit betekent voor heit en mem dus even extra spierballen kweken!!

Vanmiddag hebben we haar komst samen met de familie De Boer gevierd: en bij een feestje hoort natuurlijk taart! Thabo begon er vanmorgen vóór het ontbijt al over dat hij vandaag taart zou krijgen omdat Kya zou komen!

Thabo heeft het vandaag ook prima gedaan. Het was voor hem niet eenvoudig om ineens een grote broer te worden. Hij vond het wel erg leuk en interessant, maar ondertussen wist hij zich geen raad met zijn gevoelens: jaloezie dus. Af en toe deed hij even vervelend tegen Kya, maar dat ging steeds ook snel weer voorbij.

Moeilijk was het ook, dat Kya alleen maar bij mem wilde zitten en zich niet liet troosten door heit. Oké, er was gelukkig wel even een knuffelmoment voor heit en dochter:

Voor Thabo betekende de voorkeur van Kya dat hij niet zoveel aandacht van mem kon krijgen. En daar had ons manneke grote moeite mee... en mem ook best wel!

Toch kon hij vanavond met een lach naar bed gaan: 'Thabo, vind je Kya lief?' 'Ja!!' Wat een heerlijke smurf toch, die zoon van ons!

Inmiddels liggen ze allebei heerlijk te slapen. Wat een geweldig wonder, dat deze twee lieverds ònze kinderen mogen zijn...

Baie drukkies,
Ernst-Paul, Jolanda, Thabo en Kya.