Voor de leeuwen...

Tja, als het internet hier niet bereikbaar is, dan is het lastig de weblog bij te houden! En dus gister geen bericht van ons...
Vandaag zullen we het dan maar dubbel en dwars weer goed maken.

Gistermorgen zijn we naar de regeringsgebouwen gelopen:

Hier waren we de vorige keer nog niet geweest, dus het was allemaal nieuw voor ons. Gaandeweg de ochtend werd het steeds warmer; en dat betekende dat de klim naar ons einddoel soms best wel even pittig werd. Zeker met twee buggies en een jochie dat graag zelf wil lopen, maar ondertussen zoveel meer leuke dingen meent te moeten bestuderen...
Bovenaan gekomen hebben we niet zoveel aandacht geschonken aan de regeringsgebouwen, wel kon het uitzicht over Pretoria ons bekoren...

Er is altijd ook een (kleine) Afrikaanse markt en daar hebben we wat aardigheidjes gekocht. Onder andere een stoere armband voor Thabo. Kijk maar eens of jullie 'm op de foto's kunnen ontdekken!

Op de terugweg hebben we pannenkoeken gegeten bij Harry's Pancake en inkopen gedaan bij de supermarkt. Daarna heeft Thabo nog even gespeeld in het speeltuintje van de Rose Garden. Ook Lesego, zijn nieuwe buurmeisje, was daar aan het spelen, dus dat was erg gezellig!

Vandaag hebben we een leuk uitstapje gemaakt naar het Leeuwenpark. Met acht volwassenen en vijf kinderen was ons busje goed gevuld. Thabo vermaakte zich in het busje prima met Lesego:

Onderweg werden we - in het voorbijgaan - wel weer even met de neus op de feiten gedrukt: de dagelijkse realiteit is hier voor veel mensen niet zo rooskleurig...

In het Leeuwenpark maakten we eerst een rondrit, veilig in het eigen busje. De 'belangrijkste' bewoners van het park zijn natuurlijk de leeuwen, maar daarnaast kwamen we ook nog allerlei andere dieren tegen: zebra's, hyena's, struisvogels, jachtlui-
paarden, giraffen, enz.

De leeuwen maakten indruk, deze stoere vent bijvoorbeeld:

En ach wat schattig: een welpje van een witte leeuwin:

Na een heerlijke lunch kwam het hoogtepunt van onze dag: het aaien van een aantal welpjes! Dit deel van ons bezoek hebben we op film staan, dus daar kunnen we nu niets van laten zien. Thabo durfde de welpjes niet te aaien. Uiteindelijk vond hij de moed om éven over het koppie van een welpje te aaien, maar dat was het dan ook. Toen onze grote held afscheid moest nemen van de welpjes, toen wilde hij ze ineens wèl aaien, maar ja, toen was het alweer te laat: de volgende groep mocht aantreden!

Gelukkig greep hij zijn kans nog bij de giraffen. Nadat hij gezien had dat de giraf heit en Kya heel had gelaten,

durfde hij ook:

De giraffen mochten gevoerd worden met speciale brokken. Telkens weer wilde Thabo heel graag wat van die brokken aan de giraf voeren, maar steeds opnieuw zei hij op het laatste moment dat mem het maar moest doen. Gelukkig durfde die wel!
Prachtige dieren, en het is een leuke ervaring om te voelen hoe hun enorme tong zich om je hand rolt om vervolgens heel voorzichtig de brokken van je handpalm weg te nemen. Heel bijzonder!

Na een fijne dag waren we rond vier uur weer terug in ons guesthouse. Thabo en Kya waren voor het eten supervervelend en dus hebben we ze maar in bad gedaan om even tot zichzelf te komen. Dat werkte redelijk... Na het eten zijn ze linea recta hun bed in gegaan en daar liggen ze nu heerlijk te slapen.

Kya laat steeds meer van zichzelf zien. Vandaag is ze een paar keer goed boos geworden, omdat ze haar zin niet kreeg. Ze heeft een supersterke eigen wil en weet precies wat ze wil: dat wat niet mag! Voor het eerst heeft ze vandaag ook echt gegiecheld en dat is grappig om te horen.
Haar gedrag is niet te vergelijken met dat van Thabo. Thabo is toch altijd rustig en bedeesd geweest. Voor hem hoefden we de vensterbank niet leeg te halen: na een paar keer streng toespreken deed hij het gewoon niet meer.
Maar met ons dametje zal het wel een ander verhaal worden! Ze blijft ons uitproberen en als we haar bestraffend toespreken dan spreken haar ogen boekdelen!! Af en toe lijken ze zelfs vuur te spuwen...

Thabo moet ook echt leren om zich tegen haar te verweren. Zelf doet hij natuurlijk ook dingen in haar richting die niet mogen; maar omgekeerd gebeurt dat ook meer dan eens. Ze kan keihard knijpen (ja, een echt meisje!) en duwt haar broer zomaar van zich af.
Samen kunnen ze gelukkig ook heerlijk spelen, vooral met de ballonnen. En een kusje tussendoor moet ook kunnen!

Jullie begrijpen het al: onze dagen zijn gevuld met onze draai vinden als gezin. We doen eigenlijk niets, maar voelen ons elke avond weer goed moe! 's Morgens is het ook steeds weer vroeg dag en dus liggen we er 's avonds niet al te laat in.

Al een paar keer hebben we deze keer Lesego genoemd. Zij en haar ouders zijn inmiddels gearriveerd. Aanstaande maandag krijgen zij hun dochter en zusje Oratile. Spannend!
Verder zijn er ook nog een Zweeds echtpaar aangekomen (zij krijgen een dochter) en een Deens gezin die een zoon en broertje krijgen. Dat wordt maandag dus voor velen een heel bijzondere dag!

We hebben al begrepen dat in Nederland op dit moment alles draait om het Nederlands elftal. Vanavond weer een belangrijke wedstrijd. Ongetwijfeld horen we vanzelf wie er gewonnen heeft en of de oranjegekte dus nog even voortduurt of niet...! Wij blijven gewoon nog maar even 'Zuid-Afrika'-gek...

Baie drukkies,
Ernst-Paul, Jolanda, Thabo en Kya.