Weer thuis...

Veilig en wel weer thuis! Wat is het toch geweldig om met z'n vieren thuis te zijn en met elkaar te wennen aan ons nieuwe leven! We zijn echt gezegend met twee van die geweldige kinderen!!

Onze terugreis naar Nederland verliep gelukkig voorspoedig. We zagen er toch echt wel tegen op om met twee kids het vliegtuig in te stappen, maar het ging echt super! Kya viel direct na het opstijgen al in slaap, dus dat was erg prettig. Ze heeft zo'n zes uren achter elkaar door gepit!

Met Thabo ging het wat moeizamer: die vond het toch wel eng en kon z'n draai niet echt vinden. Uiteindelijk hebben we hem met een deken op de grond gelegd en daar heeft hij toch een paar uurtjes kunnen slapen.

We kwamen mooi vroeg op Schiphol aan. Snel nog even Thabo en Kya verschoond en toen mochten we dan toch eindelijk onze familie en vrienden weer zien!
Wat een geweldige ontvangst!! Opa en oma, pake en beppe, Abigail en haar papa en mama, en Sofie en haar papa en mama: bedankt! Het was heerlijk om elkaar weer te zien en om onze prachtige dochter te showen, natuurlijk!!
Kya kreeg een supermooi welkomsbord, maar daar hebben we helaas nog geen foto van gemaakt. Komt binnenkort!
Na samen nog wat gedronken te hebben, zijn we huiswaarts gekeerd.

Thuis was het weer mooi versierd, de hele buurt mag weten dat Kya er is!!

Eenmaal thuis aangekomen ging Kya midden in de woonkamer zitten alsof ze niet anders gewend was. Wat een dame!!

Vanaf het eerste moment thuis houdt Kya zich prima. Ze is gewoon lekker zichzelf en doet zich niet anders voor dan dat ze is: erg lief, maar soms ook erg ondeugend! ;-)
Het naar bed gaan gaat wel onder protest, maar na een paar minuten valt ze toch wel in slaap. Eten doet ze prima, spelen kan ze prima zelf; kortom: helemaal goed!!

Voor Thabo is het wat moeilijker. Hij was al prima aan Kya gewend en vindt zijn zusje ook helemaal geweldig. Maar toch: hier thuis zitten haar kleine handjes ineens aan alles wat voorheen alleen van hem was! In de richting van Kya doet hij gelukkig niet vervelend, maar voor heit en mem is hij soms wel heel erg lastig. Maar goed, dat is niet meer dan begrijpelijk: hij is jaloers, en ondertussen verwerkt hij alles wat er in de afgelopen tijd gebeurd is. Zelf begrijpt hij ook niet zo goed waarom hij soms zo gek reageert...
Het is dan ook maar goed dat heit en mem voorlopig nog samen thuis zijn: kunnen ze elkaar lekker afwisselen als ze beurtelings Thabo (en soms ook Kya) achter het behang willen plakken... ;-)

Zondag was het schitterend weer en dus konden Thabo en Kya heerlijk buiten spelen. Je merkt direct dat Kya dat niet gewend is: de buitendeur stond wagenwijd open, maar zij keek er geen moment naar, bleef lekker binnen. Maar eenmaal samen met Thabo op de schommel, was ook zij helemaal òm!

Maandagmorgen hebben we aangifte gedaan van de komst van Kya. Gelukkig leverde dat - net als de vorige keer - geen enkel probleem op.

Dat we nu weer thuis zijn betekent niet dat ons verslag op deze weblog ten einde loopt. Voorlopig zullen we zeker af en toe een berichtje plaatsen, dus voor wie het leuk vindt: blijf vooral meelezen!

Moe, maar supergelukkig groeten wij jullie vanuit huize Paans!
Thabo en Kya, heit en mem.